29 september 2014

Eline's diary 2015

Hij ligt hier al een tijdje naast me op m’n bureau: de nieuwe agenda van Eline Pellinkhof voor 2015. Ik kreeg hem van haar via de post (met nog leuke stempels en een mooi blok geprint papier!) opgestuurd als bedankje omdat ik een bijdrage heb gemaakt. Twee stofcollages staan erin, ik schreef er hier al eens eerder over. Maar eigenlijk wil ik Eline heel erg bedanken dat ik een plaatsje in haar mooie agenda mocht vullen, ik ben er trots op! Dank je Eline!The new Eline’s diary 2015 has been lying on my desk for a while. She send it to me as a thank you for my contribution I made: 2 fabric collages. But I feel I should be the one to thank her instead for the space she gave me, thank you Eline! I feel proud to be in your diary.

De agenda ziet er prachtig uit, mooie cover met kijkplaatje, het binnenwerk vol leuke printjes en de dagen van de week met leuke labeltjes vormgegeven. Ook laat ze er plaatjes zien uit haar nieuwste boek: Eline’s poppenhuis (verschijnt in oktober). ’n Superleuk hip poppenhuis vol met zelf te maken meubeltjes en accessoires- helemaal van nu.The diary looks very pretty, with lots of lovely prints and pictures of images of her newest book: Eline’s dollhouse. A book filled with miniature DIY furniture and accessories. Check that out too.


En ik ben weg van het printje op de omslag – past helemaal in de trend van de mini-printjes die ik overal –vooral op papier – zie opduiken. Daar zou ik trouwens best wel  ’n stofje van willen hebben…And I just love the print on the outside, it’s so in line with all the mini-prints I see around lately, I would like them to have in fabric too…

25 september 2014

Positive vibes on a sundayafternoon

Afgelopen weekend bezocht ik het (uitgeverij) Snorfestival met daarbij de Yvestownfair (voor deelnemers kijk je even op het blog van Yvonne). Op de grappige locatie Camping de Lievelinge in Vuren wemelde het van de (kleine) kinderen die zich vermaakten met oa circus-acts, appeltaartjes bakken, varkentjes knuffelen en de draaimolen. Daartussen liepen ouders die zich op hun beurt vermaakten met thee drinken, workshops doen, in boeken snuffelen en shoppen op de bloggersmarkt van Yvestown. De positieve sfeer, een bonte verzameling mensen in zo'n vrolijke omgeving; goed voor een heerlijke zondagmiddag! 


 

Last weekend I visited the Snorfestival and the Yvestownfair. The great location at the campsite De Lievelinge hosted lots of (small) children and their parents. Loads of activities for all of them, good positive vibe and lovely surroundings made it a great sundayafternoon!

17 september 2014

Keeping myself busy

Oei,oei, oei, het bloggen schiet er helemaal bij in. Aan activiteiten geen gebrek, daar ligt waarschijnlijk zelfs de oorzaak van mijn afwezigheid hier op het blog, maar het omzetten naar een leuke blogpost komt er maar niet van. Wat ik zoal deed sinds ik terugkwam van m'n zomerreces?
Ik begon met een paar dagen beurs voor Rice op de Trademart, waar de nieuwe wintercollectie ons dagelijks leven weer vrolijk kleurt. De blije producten zorgen voor een instant happiness, bij onszelf en bij de klanten. Ook houd ik me nu bezig met een nieuw product dat zorgt voor instant cuteness: Pop Cutie, een grappige lijn accessoires, neem maar eens een kijkje. Oops, it seems that blogging is not one of my priorities at the moment....not that I lack of activities, it's more the lack of time to put them into inspiring blogposts. What kept me busy since the summerholidays?
It started with a tradefair for Rice, the brand that colours your life and gives you instant happiness. A new brand I work for now gives you instant cuteness, Pop Cutie - go have a look.


Direct erna stond ik voor het eerst van m'n leven voor de klas in een klaslokaal op de MBO Welzijn in Amersfoort die me gevraagd hadden om tijdens een introductiedag een workshop te geven. Ik liet de leerlingen de welbekende stoffen bloem maken en dat ging heel goed. Iedereen enthousiast!, inclusief ikzelf. Dat lesgeven ligt me wel, wie weet wat daar weer van komt.
Dezelfde workshop -gebaseerd op mijn boekje Leuks met lapjes - ging de week erna opnieuw van start, toen tijdens een 2daags 55+ evenement (manlief grapte al door de dagen "Leuks met oudjes" te noemen...). Alle dames die mee deden, gingen ook enthousiast met een bloem naar huis. Daar tussendoor was er nog een etalage, winkelinrichting, een standontwerp, een conceptstore, kortom, het zalig nietsdoen van de zomervakantie ligt al weer ver achter ons. Gelukkig worden we momenteel verwend met prachtig weer, dat me toch nog het gevoel van die heerlijke lange zomer geeft, wat jij?
Right after that I gave a number of workshops, at a school (young people!) and at a 55+ fair (less young people!) and all were equally happy with the fabric flowers  they all made. In between there was a shopwindow to dress, a fairstand to design, a plan for a conceptstore and many more things to fill my days. Summerholidays seem ages ago...luckily we have these beautiful indiansummer days at the moment full of sunshine that keeps us going, enjoy!
workshops fabric flowers


28 augustus 2014

Beach Art

Zomer in Zeeland; als het weer meewerkt, gaat er niets boven onze eigen prachtige, Zeeuwse stranden. Het is al een jarenlange traditie in mijn familie om met ouders, broers, zus, neven en nichten een weekje door te brengen in Haamstede op Schouwen Duivenland. Elk jaar een verrassing wat het weer doet natuurlijk. Er zijn jaren geweest dat we dagenlang in bikini op het strand doorbrachten en er zijn ook jaren geweest dat we voornamelijk met een boek bij de open haard zaten. Dit jaar is een mix van beiden. Afgelopen weekend was het goed strand weer. De 'dare-devils' van het gezelschap (vnl de mannen en jeugd) sprongen in zee, mijn schoonzusjes en ik speelden wat met schelpjes en maakten eigen 'beach-art'. Leuk werk met grappig effect dat nog dagenlang bleef liggen en zelfs kijkers trok, totdat de zee op een avond wat verder het strand opkwam en alles weer wegspoelde. En zo gaat dat....
In Holland we have beautiful beaches and when the weather is fine it is absolutely the best place!
We have this familytradition since years to spend a week here in the summer. Sometimes we're lucky and spend our time in bikini, other years we read our books next to the fireplace, all depending on the ever changing weather. This past weekend it was pretty good. Some of our group (the heroes!) took a dive into the sea, my sisters-in-law and me amused ourselves and played around with shells and other beach-findings. Quite nice thing to do, people stood still and even took photographs, untill, one night the sea came somewhat higher and washed it all away....and so it goes...


22 augustus 2014

more 22's

Zoals je misschien inmiddels weet, heb ik een gekke verzamel-afwijking die zich richt op het nummer 22, mijn eigen gekozen geluksgetal. 22 augustus is oa. de dag dat ik de liefde van mijn leven ontmoette, vandaag 33 jaar geleden!
Hier weer een collage van een paar mooie 22-jes, overal onderweg tegengekomen, voornamelijk tijdens de vakantie.
As you might know, I collect nrs 22, a strange tic of mine as I named 22 my lucky number years ago. August 22nd is the day I met the love of my life, 33 years ago today! I made this collage of the 22's I came across everywhere, mainly during our holiday.
Het leuke is dat ik met mijn tic ook andere mensen kennelijk aanspoor om goed om zich heen te kijken...ik krijg inmiddels spontaan foto's met 22-jes opgestuurd! Ga daar vooral mee door, vind ik leuk!
The fun thing is, that I seem to inspire other people to look around themselves and spot 22's too, because I get send 22's spontaneously by friends around me! I like that, keep on doing that please!

18 augustus 2014

(Media) Silence

Ons vakantiehuisje in Zuid Spanje lag op een heuvel, omringd door mango-, limoen- en olijfbomen. Het bood uitzicht in alle richtingen, een prachtig 360° view, ‘n wit dorpje in de verte en verspreid over alle andere heuvelruggen kleine witte huisjes. Je zou verwachten dat alle geluiden uit de omgeving naar je toe zouden opstijgen, maar het was er stil. Eindeloos, onwerkelijk stil. Zo'n stilte die op je neerdaalt en waarvan je vanzelf naar elkaar gaat fluisteren.

Het was er in alle opzichten stil, want tegen de verwachting in was er geen WiFi aanwezig, in de verre omtrek niet. Dus geen nieuws, email, what’sapp, facebook, instagram, pinterest of wat dan ook. Voor een beetje contact met de buitenwereld (je bent tenslotte ook met je kids op pad en die hebben niets met het abrupte afgesloten-van-de-rest-van-de-wereld-idee) reden we 2 km naar het witte dorpje om op het centrale pleintje, samen met de oude mannetjes uit het dorp, alle 4 op een bankje op ons telefoontje te staren.
De eerste paar dagen ben je nog druk bezig met die buitenwereld, maar na verloop van tijd went de media-silence en vervaagt de behoefte om te kijken en te delen. Het wordt ook vanzelf van binnen wat stiller. Er komt weer ruimte voor ideeën en gedachten, verandert het 'ik moet nog....' in 'wat zal ik eens....' Afstand nemen van het dagelijks bestaan geeft meestal nieuwe inzichten of doet je beseffen wat je belangrijk vindt en wat niet.

Het heerlijkste moment van zo’n vakantiedag? De ochtend met het nog vale licht, de rest van de familie nog in diepe rust, op je blote voeten zo vanuit je bed naar buiten, op het terras in een zachte bries gaan zitten en gewoon alleen maar zijn, niks moeten, geen verplichtingen, niks wat op je wacht,  -zelfs geen vragende hondenogen- en dan na verloop van tijd manlief die naar je fluistert:... koffie...?
Geef mij maar een huisje op een heuvel met uitzicht en rondom niets dan stilte, in elk geval voor een week of twee....


Our holidayhome in the south of Spain was situated on the top of a hill. It had views in every direction and was surrounded by monago-, lime- and olivetrees. You would expect that all the sounds from the area would come up to you, but it didn't. It was completely silent. All surrounding silence, the sort that makes you whisper instantly. Silent in every aspect, the house had no WiFi. So no news, no email, no whats’app, no facebook, instagram no nothing. To connect to the world-wild-web (to please our kids mainly,  who didn't appreciate the media-silence that much) we had to drive to the nearest village, where on the central square, sitting together with some local old men, we stared at our screens. The first few days you have to get used to not sharing other people's virtual lives, but then the silence sinks in. It gives room for thoughts and ideas, the 'I must do...' changes into ' what can I do....' You start connect to yourself again and to what you really appreciate in life and what you don't. Change of decor always does that to me anyway.
The most precious moment of the day? The early morning with its pale light, the rest of the family still asleep, walking barefooted from my bed to the terrace and just sit there in the morning breeze and breathe, just be, no obligations, no duties -not even begging dogs eyes- and after a while hubs whispering to me.....coffee....?

A house on a hilltop, 360 view all around and nothing but silence, that's my thing entirely, at least for a week or two...

29 juli 2014

Chillin' Attic | a make-over

Op zolder hier in huis is er nauwelijks sta-hoogte, maar des te meer ruimte om te chillen. Vooral voor zoonlief. Onderuit gezakt voor je spelcomputer heb je niet veel hoogte nodig, toch? Zelf kom ik er niet vaak, hooguit om wat spullen op te bergen. Ik kon dan ook goed mijn ogen sluiten voor alle rommel en stofnesten die zich daar verzamelden. Tijd voor een make-over dus, een goed vakantieproject om samen te doen, want zoonlief is inmiddels oud genoeg om zelf de kwast te hanteren. On our attic there is hardly space enough to stand straight, but enough room for some chilling for our son. Who needs space when you sit in front of the gamecomputer…? I rarely come there if only for storing more stuff. So I could close my eyes for all the clutter and dust that was collecting up there. Time for a thorough make-over! A good holiday project, son is old enough to help with the clearing and painting….
Hij had me al ingefluisterd dat de kleur blauw zijn voorkeur had en tijdens de Flexadag vorige week kreeg ik een mooie pot ‘Blueberry Dream’ mee, waarmee we een driehoek schilderden. De rest werd gewoon wit; lekker fris en licht. De vloerbedekking hebben we eruit gesloopt en de ondergrond – underlayment platen – ook wit geschilderd. Tegen alle schildersregels in (zonder schuren, plamuren en gronden) is de vloer met twee lagen zijdeglans lak enorm opgeknapt, verrassend goed dus.  He had declared that one of the colors had to be blue, so with that in mind I choose ‘Blueberry Dream’ during my Flexa adventure last week. Everything else is freshened up in bright white. The wall-to-wall carpet had to go and we painted the floor all white too, ignoring all the official painters rules…It came out surprisingly well! 
Een deel kon blijven: de landkaarten die ik tijden geleden al eens tegen het plafond aanplakte. Met een bank van de kringloop (met wasbare hoes, dat vond zoon héél belangrijk…) en een ‘hoogpolig’ kleed (ook al zo’n hartenwens van ‘m) van de Zweedse meubelgigant is het helemaal naar wens. Echt een volwassen chill-plek geworden voor een steeds volwassener wordend kind… Misschien dat ik zelf ook wel eens in de bank kruip daarboven…One part could stay the same: the roadmaps of places we’ve visited long ago, pasted to the walls. We decorated the space with a lucky find from the thriftstore – a couch with a washable cover (son thought that very important) and a fluffy carpet (another wish). The attic is now a grownup place for a almost grownup child. Maybe I will find myself in the couch there sometimes…